Wyrobienie numeru CPR to pierwsza i najważniejsza formalność, jaką należy załatwić w Danii. W jej załatwieniu może, ale nie musi, pomóc pracodawca.
Każda osoba mieszkająca w Danii jest zobowiązana do posiadania numeru ewidencyjnego, zwanego numerem CPR (od nazwy rejestru Det Centrale Personregister). To odpowiednik polskiego PESELU. Bez niego administracyjne funkcjonowanie na terenie kraju staje się niemożliwe. Numer CPR jest potrzebny na przykład do otwarcia konta bankowego, uzyskania dostępu do ubezpieczenia zdrowotnego, płacenia podatków, otrzymywania wynagrodzenia, a nawet wypożyczania książek z biblioteki.
Numeru nie można wyrobić przed przyjazdem do Danii, jest to możliwe wyłącznie na miejscu. Po rejestracji CPR możesz ubiegać się o MitID. W ciągu 4 tygodni od rejestracji w Systemie Rejestracji Stanu Cywilnego otrzymasz żółtą kartę zdrowia (sundhedskort).
Wymagania do rejestracji numeru
Aby uzyskać numer CPR, musisz spełniać poniższe wymagania:
-
Przebywać w Danii dłużej niż 3 miesiące
-
Posiadać dokument rezydencji w UE, jeśli jesteś obywatelem jednego z państw Unii Europejskiej (inne zasady dotyczą obywateli krajów nordyckich). Jeśli jesteś obywatelem kraju spoza UE, musisz mieć pozwolenie na pobyt.
-
Posiadać miejsce zamieszkania w Danii. Adres zamieszkania musisz podać przy rejestracji numeru.
Fakty o numerze CPR
Det Centrale Personregister, Czyli Centralny Rejestr Osobowy, został założony w 1968 roku.
Numer CPR składa się z dziesięciu cyfr. Pierwsze sześć cyfr to data urodzenia (dzień, miesiąc i rok), a cztery ostatnie stanowią unikalny numer identyfikacyjny dla wszystkich mieszkańców Danii. Ostatnie cztery cyfry oznaczają również płeć, kończąc się na cyfry parzyste w przypadku kobiet i nieparzyste w przypadku mężczyzn.
Raz nadany numer CPR pozostaje na zawsze. Nie trzeba o niego aplikować podczas ewentualnych kolejnych przyjazdów do pracy w Danii.
Obowiązek pracownika, nie pracodawcy
Bywa, że w wyrobieniu numeru CPR nowy pracownik w Danii otrzymuje pomoc. Trzeba jednak pamiętać, że jest to zwykle przysługa ze strony pracodawcy, a nie jego obowiązek. Odpowiedzialność za załatwienie tej sprawy administracyjnej spoczywa na pracowniku. Nie należy zatem czekać na inicjatywę pracodawcy, ale samemu podjąć aktywne działania. To w interesie pracownika leży, by wyrobić numer jak najszybciej i dzięki temu bez problemu otrzymywać wynagrodzenie, mieć dostęp do różnych usług administracyjnych online i zgodnie z prawem odprowadzać podatki.
